Dyrektywy preprocesora#
Preprocesor w C# jest znacznie prostszy niż w C/C++.
- Nie ma dyrektywy
#include(w C# używamyusingdo importowania przestrzeni nazw). #definenie pozwala na tworzenie makr z wartościami ani makr funkcyjnych. Służy jedynie do definiowania symboli warunkowych.
Kompilacja warunkowa (#if, #elif, #else, #endif)#
To najczęstsze i najważniejsze zastosowanie dyrektyw. Pozwala na kompilowanie bloków kodu tylko wtedy, gdy określony symbol jest zdefiniowany. Symbole można definiować i oddefiniowywać za pomocą dyrektyw #define i #undef.
Wewnątrz warunków można używać operatorów logicznych !, && i ||.
#define TEST
#undef TRACE
#if TEST
Console.WriteLine("TEST is defined");
#endif
#if !TEST
Console.WriteLine("TEST is not defined");
#endif
#if TEST && DEBUG
Console.WriteLine("DEBUG and TEST are defined");
#else
Console.WriteLine("DEBUG and TEST are not both defined");
#endifMożna je także definiować w pliku projektu. Niektóre symbole, takie jak DEBUG, są automatycznie definiowane, na przykład w konfiguracji Debug.
<PropertyGroup>
<DefineConstants>TRACE;DEMO</DefineConstants>
</PropertyGroup>Kontekst nullable#
Za pomocą dyrektywy #nullable można włączać i wyłączać kontekst nullable, w którym kompilator dokonuje analizy statycznej pod względem nullowalności typów.
#nullable disable
string str1 = null;
#nullable enable
string str2 = null!;
#nullable restore
string str3 = null!;Regiony#
Regiony same w sobie nic nie robią. Grupują kod w bloki, które można zwijać w IDE.
#region REGION_EXPLANATION
private static void Region()
{
PrintCurrentMethodName();
Console.WriteLine("""
region is a preprocessor directive
that is used to group related pieces
of code together in a way that can
be collapsed or expanded in the code editor.
""");
}
#endregionSterowanie ostrzeżeniami#
Dyrektywa #pragma warning pozwala wyciszać i przywracać ostrzeżenia kompilatora.
#pragma warning disable CS0219 // unused variable
string str = "Hello, world!";
#pragma warning restore CS0219Kody błędów można znaleźć w repozytorium GenerateCSharpErrors.
Za pomocą dyrektyw można także generować ostrzeżenia i błędy kompilacji, co jest przydatne w połączeniu z warunkową kompilacją:
#if !DEMO
#error DEMO is not defined
Console.WriteLine("This code will not "+
"compile if DEMO is not defined.");
#else
#warning DEMO is defined
Console.WriteLine("This code will generate a warning message if DEMO is defined.");
#endifAplikacje jednoplikowe (.NET 10)#
Od .NET 10 pojedynczy plik .cs można zbudować i uruchomić bez pliku projektu (dotnet run app.cs) jako aplikację jednoplikową (file-based app). Ustawienia projektu podaje się wtedy w samym pliku, za pomocą dyrektyw #: umieszczonych na początku pliku, przed jakimkolwiek kodem:
#:package Nazwa@Wersja- dodaje referencję do pakietu NuGet,#:property Nazwa=Wartość- ustawia właściwość MSBuild,#:sdk Nazwa- wybiera SDK projektu (domyślnieMicrosoft.NET.Sdk),#:project ścieżka- dodaje referencję do innego projektu.
W systemach uniksowych pierwszą linią pliku może być też shebang (#!), który pozwala uruchamiać plik bezpośrednio, jak skrypt (plik musi mieć końce linii LF i nie może zaczynać się od BOM). Przykładowy plik hello.cs:
#!/usr/bin/env dotnet
#:package Humanizer@3.0.10
#:property PublishAot=false
using Humanizer;
Console.WriteLine($"Hello, {(args.Length > 0 ? args[0] : "world")}!");
Console.WriteLine(TimeSpan.FromMinutes(90).Humanize(2)); // 1 hour, 30 minutesdotnet run hello.cs -- Alice # Hello, Alice!
chmod +x hello.cs
./hello.cs Alice # Hello, Alice!Te dyrektywy są dozwolone tylko w aplikacjach jednoplikowych - w zwykłym projekcie powodują błąd kompilacji. Polecenie dotnet project convert hello.cs zamienia taki plik na zwykły projekt z plikiem .csproj. Pracę z aplikacjami jednoplikowymi opisano szerzej w wykładzie MSBuild.